Schokkende conclusies in stilterapport

In het Groene Hart bevinden zich 18 schitterende stiltegebieden, met hoge natuur en landschapswaarden. In opdracht van de Stichting Groene Hart onderzocht Marcus Spronk (student Hogeschool Utrecht) hoe rijk, provincies en gemeenten met deze stiltegebieden omgaan. “Welk beleid en handhaving voeren overheden met betrekking tot stiltegebieden, en hoe werken zij hierbij samen?”
Veel stiltegebieden blijken niet aan de gestelde eisen vanuit de provincie voldoen. Van handhaving is nauwelijks sprake. In de uitwerking van stiltegebiedenbeleid zitten hiaten. Volgens de wet is het noodzakelijk om stiltegebieden te hebben, maar er worden geen harde eisen aan gesteld. Wat hieruit voortkomt zijn gebieden die vaak niet stil genoeg zijn, maar vooralsnog wel
voldoen aan wat de wet voorschrijft. Het produceren van geluid is volgens provinciale milieuverordeningen verboden, maar er zitten geen sancties aan. De conclusies van Spronk zijn schokkend: de provincies hebben pareltjes in handen, maar van stiltebeleid, laat staan handhaving is nauwelijks sprake. En samenwerking op Groene Hartniveau vindt al helemaal niet plaats, hoewel problemen als de overlast van Schiphol en de geluidsoverlast van de A 12 dagelijks bij bestuurders op de agenda staan. De Stichting is van plan om het stiltebeleid komende jaren regelmatig bij bestuurders aan te kaarten. Verder zal komend najaar een expositie Het geluid van de stilte in het Groene Hart gaan circuleren. Hierin worden de stiltegebieden nadrukkelijk gepromoot.

Stiltekaart
Het Groene Hart telt 18 schitterende stilgebieden… helaas onbeschermd 

Het rapport Een tegengeluid voor stilte, een inventarisatie van het stiltegebiedenbeleid en de handhaving ervan van Marcus Spronk kan worden aangevraagd bij de Stichting Groene Hart contact@groenehart.info

Geplaatst in Actueel Uitgelicht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

*