Groene Hart-beleid is failliet

De spagaat tussen de bestuurlijke pretenties en de feitelijke ontwikkelingen krijgt langzamerhand absurde trekjes. Directe aanleiding voor deze conclusie van Friso de Zeeuw, emeritus hoogleraar gebiedsontwikkeling TU Delft, is de verschijning van een kolossale witte doos langs de A12. Het gaat hem daarbij niet om afwijzing van bedrijfsgebouwen; het gaat om de essentie van ruimtelijke ordening: het realiseren van omgevingskwaliteit.

De bestuurders storten zich nu weer met graagte op nieuwe opgaven: bodemdaling en energietransitie. Op zich relevante thema’s, maar in dit geval een vlucht naar voren omdat de uitvoering van bestaand beleid faalt. Kan het anders? Zeker !

 

Lees het artikel in ROMmagazine  mei 2018 :

Overal langs de wegen in het Groene Hart verschijnen steeds meer dozen. En kassen en windmolens. Het gaat mij niet om de afwijzing van bedrijfsbebouwing als zodanig, want die bieden onderdak aan economische activiteiten en zorgen voor werkgelegenheid. Het gaat om een van de essenties van ruimtelijke ordening: realiseren van omgevingskwaliteit. Zelfs een lager ambitieniveau -‘vermijden van teringzooi’- wordt hier niet gehaald.

Uitvoering van bestaand beleid faalt

‘Het glas is halfvol of halfleeg’vond ik altijd een treffende evaluatie van het Groene Hart beleid. Halfvol omdat zonder het restrictieve beleid (sedert 1956) het gebied ongetwijfeld zou zijn dichtgeslibd.  Halfleeg omdat robuuste inrichting  van de meeste deelgebieden achterwege bleef en de verrommeling niet tot staan werd gebracht, integendeel. Langzamerhand komt de bodem van het glas in beeld een raakt het Groene Hart voller met troep. De spagaat tussen bestuurlijke pretenties en de feitelijke ontwikkelingen krijgt langzamerhand absurde trekjes. Kijk op de site van Stuurgroep Groene Hart (stuurgroepgroenehart.nl). Citaat: “in het Perspectief Groene Hart kijkt de stuurgroep vooruit naar 2040. Het Perspectief is in 2016 en 2017 ontwikkeld met verschillende partijen uit en rondom het Groene Hart. De Stuurgroep werkt nu aan een uitwerking om de ambities te verwezenlijken. Dit gebeurt door doelen te formuleren. De Stuurgroep doet dit graag samen met alle partijen in het Groene Hart.”
Ja weer ‘doelen formuleren’, ‘kwaliteitsatlassen maken’ en ‘gebiedsvisies uitpoepen’. Zo gaat het al decennia lang. De bestuurders storten zich nu weer met graagte op nieuwe opgaven: bodemdaling en energietransitie. Op zich relevante thema’s, maar in dit geval een vlucht naar voren omdat de uitvoering van bestaand beleid faalt.

Kan het anders?

Zeker. Dit zijn de vier ingrediënten:

  1. alle energie en geld inzetten op uitvoering en inrichting van bestaande gebiedsvisies.
  2. bovenlokale inzet op verstedelijking voor wonen, bedrijvigheid, kassen en windenergie. Met een veel duidelijker onderscheid in deelgebieden van het Groene Hart: kleiner maar beter. Het is nu een amorfe beleidsconstructie. Maak de gave groene gebieden (polders en veenweidegebieden) robuuster.
  3. pak de investeringsvisie voor het Groene Hart van de NEPRON (2007) er nog eens bij. Neem Alphen aan den Rijn als pilot voor een geïntegreerde ontwikkeling van rood, groen en blauw.
  4. Provincie Zuid-Holland, gebruik de Ladder duurzame verstedelijking waarvoor die oorspronkelijk bedoeld is: tegengaan van lukraak strooien met bedrijventerreinen.

Aldus Friso de Zeeuw, emeritus hoogleraar gebiedsontwikkeling TU Delft, in ROMmagazine mei, 2018.

 

zie ook Verslag verkiezingsbijeenkomst 9 maart (SGH)

4 reacties op “Groene Hart-beleid is failliet
  1. Leen den Ouden schreef:

    Stop eerst het inklinken van het veengebied! Als we zo doorgaan kost dit 0,8 miljard de km2.

  2. Karin schreef:

    De recente uitspraken van Neprom (bouwondernemers en beleggers) in Buitenhof en het zwakke debat hebben mij niet kunnen overtuigen, dat de investeringsstrategie van Neprom/ visie op ontwikkeling van het Groene Hart wel voet aan de grond gaat krijgen.

    http://www.neprom.nl/Lists/Nieuws/artikel.aspx?ID=1816&Source=%2fdefault.aspx

  3. Webmaster schreef:

    Het debat in het TV-programma Buitenhof tussen Bart van Breukelen, voorzitter van de Vereniging van Nederlandse Projectontwikkeling Maatschappijen (NEPROM), en Paulus Jansen, wethouder wonen van de gemeente Utrecht, waarnaar verwezen wordt is te vinden op
    https://www.vpro.nl/buitenhof/kijk/afleveringen/2018/Buitenhof-20-mei-2018

  4. Friso de Zeeuw schreef:

    Het Groene Hart is een voorbeeld van een concept dat het einde van zijn levenscyclus heeft bereikt. De Stuurgroep Groene Hart, waarin overheden samenwerken is machteloos en de provincie Zuid Holland kijkt ernaar. En zo kan het gebeuren dat delen van het gebied verder verrommelen, zoals ik heb beschreven in mijn ROm-column Groene Hart-beleid is failliet (Het zit anders! in ROm 5, mei 2018) met het oprukken van de kolossale dozen langs onze snelwegen als treurig resultaat.

    Kansen genoeg, ze liggen voor het oprapen. Denk aan de verweving van stadsuitbreiding met landschap, biodiversiteit en water. Daarover heeft de gemeente Alphen aan de Rijn bijvoorbeeld goede ideeën.

    Verdere industrialisatie van de landbouw is niet meer te verenigingen met landschap en biodiversiteit. We moeten wellicht toe naar een Agrarische Hoofdstructuur. Daarbinnen krijgt de grootschalige, op export gerichte commerciële productie en technische innovatie volop ruimte, binnen milieurandvoorwaarden. Elders komen landschap, natuur, recreatie en biodiversiteit centraal te staan, zoals in de veenwedegebieden. Daar remmen we dan meteen de bodemdaling en CO2-uitsoot mee af. In een aantal grote regio’s verlaten we dus het ideaal van verweving van commerciële landbouw met natuur en landschap.

    Citaat uit ROM aug.2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*