Windmolens Zijderveld

In het dorpje Zijderveld vlak onder Vianen wordt hard gediscussieerd over plannen om 2 of 3 windmolens, respectievelijk 250 meter of 150 meter hoog, neer te zetten langs de A2. De ambtenaren van 16 samenwerkende gemeenten in Utrecht vinden dat wel een mooie plek. Immers het ligt langs de snelweg. Aan het andere eind bij Vianen staan er inmiddels al 3.

Natuur versus klimaat
Veel bewoners zijn verontwaardigd over de hoogte, waardoor deze windmolens in de open omgeving van Vijfheerenlanden op grote afstand goed zichtbaar zijn. Maar vooral natuurliefhebbers maken zich ongerust. De route van de A2 ligt tussen de uiterwaarden van de Lek, waar veel kieviten, grutto’s en andere weidevogels hun voedsel vinden en de broed- en verblijfsgebieden ten zuiden van de A2 . Een vreemde plek dus om een scherm aan windmolens te plannen.

Energietransitie is nodig, maar met zo min mogelijk schade voor landschap en natuur. Gemeenten moeten dit jaar met de regio een strategie formuleren om in 2030 voldoende energie op te wekken om aan de eigen vraag te voldoen.
De Stichting Groene Hart vraagt aandacht voor andere energiebronnen. Met name warmtenetten, warmte uit de bodem, lucht en oppervlaktewater.
Het kabinet is van mening dat alleen zonnepanelen en windmolens op korte termijn kunnen worden ingezet. Zij hebben in hun handreiking bij de opdracht een strategie voor 2030 te formuleren, aangegeven dat andere energiebronnen eigenlijk niet aan de orde zijn.

Is dat verstandig?
In de regio Utrecht wordt de ruimte in de oostelijke delen van het Groene Hart geacht de energie voor de stedelijke omgeving van Nieuwegein en de stad Utrecht op te vangen. Daar is het bestaande elektriciteitsnetwerk nu niet op ingesteld. De lokale vraag in de dunbevolkte gebieden is immers laag. In Zijderveld is met 2 grote windmolens de maximale capaciteit al bereikt. Dat terwijl we nog lang niet aan de opgave voor de regio voldoen.

Elektriciteit is tijdgebonden. Opgewekt vermogen moet direct worden verbruikt. Omdat vraag en aanbod in tijd niet gelijk zijn moet elektriciteit worden omgezet. Veel genoemd wordt de mogelijkheid dan met de elektriciteit waterstofgas te produceren, die later weer kan worden ingezet. Doe je dat niet dan moeten de windturbines bij een te groot aanbod worden stil gezet. Een waterstoffabriek past in de Rijnmond maar niet in het natuurnetwerk of in het Groene Hart.

Het plannen van grote aantallen windmolens heeft dus weinig zin als je niet een zwaarder energienetwerk en een nieuwe infrastructuur voor energieopslag in de plannen meeneemt.
Het is daarmee als oplossing voor de energietransitie wellicht complexer dan de aanleg van compacte warmtenetten.

 

Lees ook: Water wordt de derde grote duurzame energiebron, in De kansen voor water en Plassen geschikt als energiebron

Plassen geschikt als energiebron

De kansen voor water

7 reacties op “Windmolens Zijderveld
  1. Karin schreef:

    Windmolens Zijderveld

    ‘De ambtenaren van 16 samenwerkende gemeenten in Utrecht vinden dat wel een mooie plek’…..

    Omwonenden denken er anders over

    https://www.tegenwindzijderveld.nl/

    https://www.tegenwindzijderveld.nl/_downloads/51336859

  2. Freda Helling schreef:

    Dit is een verschrikking voor de mensen die er wonen ivm met gezondheid .
    Waarom in andere landen 1500 meter ver wonen van een windturbine ivm met gezondheid , en in nederland 350 meter .
    Kan iemand mij uitleggen waarom wij dan minder belangrijk zijn schrijnend verhaal dit !!

    • Karin schreef:

      Er zijn maar enkele mensen in ons land die bepalen dat een locatie geschikt is voor windmolens. Deze groepjes mensen denken dat zij omwonenden van de locatie vertegenwoordigen. Zij dragen de locatie aan bij de gemeente. Zelf wonen zij er meestal niet. Kijk maar naar het bestuur van de Knotwilg, die windmolens bij Zijderveld wil. In ons hele land schieten dit soort clubjes als paddenstoelen uit de grond. Vaak zijn het gepensioneerden, veelal mannen, met in het bestuur oud ambtenaren die het lobby circuit goed kennen. Ze leggen lijntjes met de energiereuzen/ windpark ontwikkelaars en de politiek en proberen draagvlak bij omwonenden te krijgen. Omwonenden voelen zich overvallen, hebben een informatieachterstand en worden bedolven onder wettelijke afwegingscriteria. Ook wordt er direct geschermd met financiële participatie en omgevingsfondsen. Zo probeert men het aangetaste woongenot af te kopen. Maar omwonenden verenigen zich steeds vaker in actiegroepen en raken thuis in de windmolenmaterie. Daardoor wordt het steeds moeilijker om windmolens op land te plaatsen. De overheid is hardleers en weet (nog) niet hoe ze het anders kan aanpakken.

  3. J.v.Egmond schreef:

    Klimaat versus natuur

    Bedrijven kunnen zonnepanelen leveren aan particulieren en windmolens aan energiebedrijven.
    Zij nemen niet het landschap tot uitgangspunt. Ieder bedrijf heeft of windmolens of zonnepanelen als product en gaat op zoek naar grond om aan de slag te gaan.
    Een concept met een idee van ambtenaren voor locatie van windmolens heeft grote gevolgen. Een bedrijf zal met het concept in de hand meteen de grondeigenaren in de buurt gaan polsen. Initiatieven moeten worden getoetst en daarbij is het concept nog voor besluitvorming zeer bepalend.

    Als je denkt vanuit het landschap rond Zijderveld ligt het meer voor de hand aan de zuidkant van de A2 een kilometers lange rij zonnepanelen te plaatsen met een vorm van opslag op het industrieterrein in Vianen. Voor commerciële bedrijven is het niet aantrekkelijk met vele landeigenaren te overleggen in het belang van vogels en landschap. Voor een overheid ligt dat anders: de procedure is vergelijkbaar met een verbreding van de weg. Die instrumenten moet men dan wel regelen in de Omgevingswet.

    In de regio Utrecht wordt de open ruimte in de oostelijke delen van het Groene Hart gebruikt om de energie voor de stedelijke omgeving van Nieuwegein en de stad Utrecht op te wekken. Binnen de stad de eigen energie opwekken, vergt wat meer creativiteit en doorzettingskracht.
    Wie in de omgeving van het station Leidse Rijn, vanuit een hoog standpunt de nieuwe gebouwen in die omgeving bekijkt, ziet vrijwel geen zonnepaneel of groen dak. Kansen worden niet gegrepen.
    Niet door de bedrijven die kunnen bezuinigen. Maar zeker ook niet door de overheid. De Omgevingsvisies worden ontwikkeld. Het doel: integratie van de verschillende aspecten van ruimtelijke ontwikkeling. Het is al decennia gebruikelijk dat aan bedrijven parkeernormen worden opgelegd. Waar blijven de voorwaarden op energiegebied? Bijvoorbeeld: alle daken optimaal gebruikt voor vastleggen van zonnewarmte of energie. En: elke bedrijf moet voor 2030 alle energie voor apparatuur, verwarming en energie zelf opwekken met niet-fossiele energie.

    Annelies van Egmond, Stichting Groene Hart

  4. Karin schreef:

    U zegt: ‘een concept met een idee van ambtenaren voor locatie van windmolens heeft grote gevolgen’. Wanneer ik het principeverzoek lees voor het windplan komt het idee niet van ambtenaren, maar van Green Trust en energiecoöperatie de Knotwilg.

    U zegt: ‘Zij nemen niet het landschap tot uitgangspunt’.
    In het principeverzoek van de initiatiefnemers lees ik: ‘De locatie nabij Zijderveld is door ons gekozen vanwege de aansluiting bij de rijksweg A2. Aan de noordzijde van de rijksweg A2 liggen diverse natuurgebieden in eigendom en beheer bij het Utrechts Landschap waardoor de noordzijde van de A2 (nabij de Bolgarijse Kade) door ons minder geschikt wordt geacht. Ten zuiden van het plangebied, d.w.z. ten zuiden van de Zijderveldselaan, ligt weidevogelkerngebied en is ook daardoor minder geschikt’

    Het lijkt alsof de initiatiefnemers nagedacht hebben over de impact op het landschap en de natuurwaarden. Een grote valkuil voor gemeenteambtenaren, die denken dat het plan zorgvuldig onderzocht is. Het principeverzoek ziet er immers gelikt uit. En hebben de ambtenaren er verstand van?

    Hebben de initiatiefnemers u geraadpleegd? Ik vraag dit u, gezien uw betrokkenheid bij stichting het Groene Hart en volgens mijn informatie ook bij de vogelwacht Vijfheerenlanden. Of hebben ze naar eigen inzicht en met eigen afwegingscriteria de keuze gemaakt voor locatie Zijderveld. Ik ben hier benieuwd naar, omdat ik constateer dat initiatiefnemers de energietransitie in ons landschap steeds vaker lijken te dicteren. In mijn ogen gedreven door klimaatideologie, de perverse prikkel van overheids subsidies op steeds hogere windturbines, een sluitende businesscase en de druk op gemeenten om voor de zomer een energieplan in te leveren voor de RES. Door dit non-klimaatbeleid staan onze woon en leefomgeving, natuur(waarden) en landschap ernstig onder druk en draagt niet bij voor draagvlak.

    Hopelijk wilt u mij een toelichting geven hoe dit initiatief ingebracht is bij de inwoners van Zijderveld en de lokale natuurorganisaties?

  5. Annelies van Egmond schreef:

    In januari 2019 werd de nieuwe gemeenteraad van Vijfheerenlanden al spoedig geconfronteerd met een analyse voor de Regionale Energietransitie. Daarin werd het potentiële aanbod van windturbines en zonneparken weergegeven. Daarin worden de windturbines geprojecteerd in “lijnen langs de infrastructuur”. In feite met name de Lek en de A2 en A27. Lek, A2 en A27 lopen dwars door natuurgebieden. Dit is een puur ambtelijk stuk tot stand gekomen in 2018 met medewerking van de vroegere gemeente Vianen. De keuze van ambtenaren is niet getoetst aan inzichten in de landschapsarchitectuur. Er is geen dialoog geweest met de St. Groene Hart of de Natuur- en Vogelwacht.

    Nog voor de gemeenteraad zich heeft kunnen uitspreken over de analyse, kwam het initiatief van windmolens bij Zijderveld. De analyse is openbaar en voor initiatiefnemers is een locatie genoemd binnen de analyse kansrijker. Van alle voor Vijfheerenlanden genoemde locaties is in feite veel grond in handen van natuurorganisaties, waterschap en het Rijk. Langs de A2 bij Zijderveld bleken een aantal boeren bereid hun grond ter beschikking te stellen. Ik denk dat ik hiermee de argumenten van de initiatiefnemers iets minder eufemistisch heb verwoord.

  6. Karin schreef:

    Vandaag in de nieuwsbrief van stichting het Groene Hart. Een onthutsend kijkje achter de schermen van het RES proces.

    https://platformoverheid.nl/artikel/regionale-energiestrategie-businesscase-of-publieke-afweging/

    En hierbij namens mij een onderzoek met een verrassend resultaat, van de landelijke natuur en milieufederaties, naar draagvlak bij haar achterban voor grootschalige energieopwek op land. De natuur en milieufederaties praten mee aan de RES tafel over inpassing van grootschalige opwek in onze natuur en groengebieden en ons landschap. Waarschijnlijk ook in de provincie Utrecht. Volgens hen kan grootschalige opwek zelfs de natuur en het landschap versterken. Draagvlak voor de lasten van bv windturbines van 240 m hoogte (zo hoog zijn ze tegenwoordig) realiseer je volgens hen met financiële participatie van inwoners. Wanneer je eigenaar wordt van een windturbine schijn je er minder last van te hebben. Ik noem het overlast afkopen.

    Ben benieuwd of de natuur en milieufederaties hun visie gaan aanpassen nu het onderzoek bij hun achterban een andere visie laat zien.

    https://www.natuurenmilieufederaties.nl/wp-content/uploads/2020/06/2020.06.18_De-burgerbeweging-over-grootschalige-energieopwekking-op-land.pdf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*